İşte yazıda, konuşmaya göre daha zor olan da bu eylemdir.
Çünkü okuyucuya güzel yazılmış hissini
sadece yazan el ve yazılana bakan göz ile değil,
onu dinleyen kulak da devreye sokularak yazılmış yazılar, verebilir.
Özetle “murat edilen sözü anlatabilecek sözcüklerin” sadece seçimi ve
cümle içinde diziliş hiyerarşisi değil,
aynı anda her sözcüğün taşıdığı ses değerinin ardarda sıralandığında,
dinleyen kulağa verdiği melodi / ses algısıdır.
Yazı burada söylenenler gözardı edilmeden yazıldığında,
aslında yazıya “konuşuyor” olma vasfı yüklenmiş olmaktadır.
Böyle yazılan yazılar da Okuru muhatap alan yazılar olur ki..
fıtrat gereği zaten, kişi kendini yok sayan yazıları da önemseyemez.
Yani iş bu kadar yalın ve anlaşılır ve de yapılabilir bir iştir..