Fuzûlî diyor ki,
“Ben aklımdan bana doğruya rehberlik etmesini isterim.
Aklım da tam tersine beni dalâlete / sapmaya ve bâtıla yönlendirir.”
Demek ki.. insan varlığındaki en büyük töz olan AKIL,
yönlendirilmesi / denetlenmesi gereken emsalsiz büyük bir değerdir.