Şimdi şöyle düşünelim:
her ânımız, dakikamız, saatimiz, günümüz.. geride kalıyor.
Yaşanan her an bizden uzaklaşırken,
aynı hızla bize yaklaşan başka bir ân’ın varlığını yadsıyoruz.
Her gün bir dizi şey ya da olay akıp giderken, ki hiç birini tutamıyoruz,
çünkü çok güçlü bir sürükleyiciye, ZAMAN’a tutunmaktalar,
öte yandan henüz bilemediğimiz bir şeyler de tersine bize doğru akan ZAMAN’a tutunmuş olarak gelmekte;
yani mealen gözümüzün önünde an be an çift yönlü bir akış seyirtmekte
ve bizler bunu kaale alamamaktayız,